( Gerard Gamelkoorn )

Vandaag de dag is het ook een populaire bezigheid om klassieke kunstwerken en beeldhouwwerken met behulp van de computer en moderne technologie te combineren. Dit om zo nieuwe creaties te ontwerpen of een overtreffend eindresultaat te maken. Deze creaties worden over het algemeen alleen gebruikt voor beeldende kunstdoeleinden. Zo heeft een bekende Nederlandse online kunstenaar zijn schilderijen onlangs op een serie vliegengordijnen uitgebracht. Op deze wijze kan zijn kunst bij iedereen in huis hangen.

Daarnaast heeft het combineren van deze twee kunstvormen enkele nadelen. Deze nieuwe online digitale kunst is feitelijk oneindig reproduceerbaar. Daarnaast valt het telkens aan te passen waardoor het ook oneindig manipuleerbaar is. Door de oude zogenaamde offline kunstwerken met hedendaagse technologie te combineren is men wel in staat om nieuwe creaties te maken maar de waarde de bekendheid van zowel het werk als de kunstenaar dreigt hiermee wel verloren te gaan.

Het is dus goed om ons zo nu en dan af te vragen of we sommige kunstwerken niet beter in zijn waarde kunnen laten en de nieuwe online kunst en de klassieke stukken gescheiden houden van elkaar.

Ook museums merken dat alles digitaal en sneller moet gaan, anders is het voor veel mensen niet interessant meer. Dankzij het Google Art Project zijn er in diverse museums door het hele land een aantal werken uitgekozen om deze in een zeer hoge resolutie vast te leggen.  Zo is het mogelijk om zover op het werk in te zoomen dat ieder detail en ieder stukje structuur te bezichtigen valt.

Maar over het algemeen is het niet de bedoeling om kunst op een scherm te projecteren. Het werk wordt dan slechts een plaatje waar iedereen naar kijkt zonder toegevoegde waarde. Het brengt misschien specifieke details wat beter aan het licht, maar het totaaleffect van het kunstwerk gaat hierdoor verloren. Digitale kunst is mooi maar het moet geen schouwspel worden vergelijkbaar met internet casino’s.